Wycinanka z Powiśla Powiśle to region obejmujący wsie położone nad prawym brzegiem Wisły między Maciejowicami a Otwockiem. Przed II wojną światową wycinanki z tego terenu nazywano podwarszawskimi lub garwolińskimi. Okres ich największego rozwoju to lata tuż przed I wojną światową. W latach 20. XX wieku zaczął się ich zanik, który trwał do wczesnych lat 30. XX w. Odrodzenie tradycji nastąpiło po II wojnie światowej.
Wycinanki z tego terenu reprezentują najprostsze i najstarsze formy polskich wycinanek: rózgi, czyli stylizowane drzewka, lalki - uproszczone postaci kobiece, chłopaki - uproszczone postaci męskie, fryzy z lalek i kogutków, kółka - gwiazdy okrągłe oraz kwadraty - gwiazdy rogowe. Wycinanki są jednobarwne, mają ażurowe płaszczyzny uzyskiwane poprzez wycięcia w formie strzałek, oczek, linii lub gałązek z liśćmi.
Znane wycinankarki z tego regionu to:
Anna Sabała z Zambrzykowa Nowego; Rozalia Kowalczyk z Zambrzykowa Starego; Marianna Łysiak i Zofia Grzęda z Sobień Kiełczewskich; Zofia Świderska z Goźlina Górnego; Zofia Chlebowska z Sobień Szlacheckich; Marianna Kasprzak i Marianna Rozum z Wysoczyna; Franciszka Kasprzak z Piwonina.