Starania parafii ewangelickiej o odzyskanie swego kościoła trwały dwa lata i zakończyły się ostatecznie sukcesem w 1947 roku, głównie dzięki zabiegom proboszcza ks. Adama Hławiczki, ale kosztem odstąpienia trzech innych kościołów ewangelickich – w Bytomiu, Siemianowicach Śląskich i Hołdunowie.
W 1951 roku odmalowano wnętrze katowickiej świątyni. Zamalowano wówczas wstęgi z niemieckimi napisami, a także przerobiono oświetlenie, natomiast w latach 1955 i 1980 wyremontowano organy. 2 lutego 1982 kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych. W latach 1997–2000 przeprowadzono jego kompleksowy remont, m.in. oczyszczono fasadę zewnętrzną oraz przywrócono pierwotne malowanie wnętrza, wykonano także zewnętrzną iluminację bryły kościoła.
W 2001 roku wraz z wyborem ks. Tadeusza Szurmana na biskupa diecezji katowickiej świątynia stała się kościołem biskupim. Była nim do momentu rezygnacji ks. bp. Mariana Niemca ze stanowiska biskupa diecezjalnego.
W 2017 roku, w 500-lecie reformacji, przy południowym wejściu do świątyni odsłonięto monument upamiętniający 14 wybitnych ewangelików związanych z Katowicami.