Michał Gulcz, adiutantem kpt Leon Parat, a komendantem miasta płk Mieczysław Sokół-Szahin.
Utworzono 2 linie obronne, które zaczęto obsadzać w nocy z 8 na 9 września. Pierwszą linię stanowiło Zasanie z dominującymi wzgórzami Ostrowa, Lipowicy i Winnej Góry. Obsadziły je dwa bataliony piechoty, dowodzone przez kpt. Romana Homana i mjr. Henryka Dyducha ze wsparciem 7 dział 105 mm ze stanowiskami na forcie na Winnej Górze, mającymi pełnić rolę artylerii ppanc. Całością tych sił kierował ppłk dypl. Jan Matuszek. Zadaniem wojsk na pierwszej linii było utrzymanie stanowisk aż do wycofania się 11 Karpackiej Dywizji Piechoty płk. dypl. Bronisława Prugara-Ketlinga walczącej z niemiecką 7. DP wzdłuż szosy Dubiecko – Przemyśl. Druga linia obrony była na razie obsadzona jedynie w rejonie mostów na Sanie przez batalion piechoty kpt. Szutta wzmocniony 3 działami 75 mm, ustawionymi w pobliżu mostu drogowego z kierunkiem ostrzału na Zasanie i Prałkowce. Pełne obsadzenie tej linii było przewidziane dopiero po wycofaniu się załogi Zasania. Most drogowy na Sanie został przygotowany do wysadzenia, zaś most kolejowy zabarykadowano wagonami towarowymi i drutem kolczastym. Do współpracy z obu liniami obronnymi utworzono grupę artylerii ogólnego działania pod dowództwem płk.