Władimir Michajłowicz Biechtieriew (ros. Владимир Михайлович Бехтерев, ur. w , zm. 24 grudnia 1927 w Moskwie) – rosyjski lekarz neurolog, psychiatra i psycholog, neuroanatom.
Życiorys mały|Dom rodzinny Biechtieriewa w Kirowie(2010) mały|Obraz Ilji Riepina przedstawiający Biechtieriewa (1913) Urodził się w małej wiosce Sorali w ujeździe jełabużskim (obecnie Biechtieriewo w obwodzie kirowskim). Jego rodzicami byli urzędnik carski Michaił Pawłowicz Biechtieriew i Marija Michajłowna; miał dwóch braci, Nikołaja i Aleksandra, starszych odpowiednio o sześć i trzy lata. W 1864 roku cała rodzina przeniosła się do Wiatki (obecnie Kirow), rok później na gruźlicę zmarł ojciec. W 1866 roku rozpoczął naukę w gimnazjum. Po jego ukończeniu rozpoczął studia medyczne w Wojskowej Akademii Medyko-Chirurgicznej w Sankt Petersburgu. Krótko po wstąpieniu na uczelnię przebył epizod „ciężkiej neurastenii”, wrócił jednak do zdrowia po 28-dniowym pobycie w klinice. Jako student brał w 1877 udział w X wojnie rosyjsko-tureckiej. Studia ukończył w 1878, następnie został asystentem przy katedrze psychiatrii u Jana Lucjana Mierzejewskiego. W 1881 roku obronił dysertację doktorską i został Privatdozentem. W roku następnym mianowano go profesorem nadzwyczajnym.