Metody badawcze wiązania wodorowego – szereg metod badawczych wykorzystywanych do badania wiązań wodorowych. Wymagają one stosowania szczególnych technik analitycznych, gdyż wiązanie wodorowe jest często "niewidoczne" w tradycyjnych technikach badania wiązań chemicznych takich jak np. rentgenografia strukturalna.
Istnieje wiele metod badawczych pozwalających wykrywać i wnikliwie analizować wiązania wodorowe. Jednak każda z nich ma pewne ograniczenia wynikające z niedoskonałości aparatury bądź związane z trudnościami w interpretacji uzyskanych wyników. Stąd też, najlepszym sposobem analizy wiązań wodorowych jest jednoczesne stosowanie kilku metod, wzajemnie uzupełniających się.
Podział metod Metody badawcze wiązań wodorowych można podzielić na: spektroskopowe, krystalograficzne, termochemiczne i teoretyczne.
Metody spektroskopowe: Spektroskopia IR Spektroskopia ramanowska NMR (jądrowy rezonans magnetyczny) Spektroskopia jądrowego rezonansu kwadrupolowego Spektroskopia nieelastycznego rozpraszania neutronów Spektroskopia UV-VIS
Metody krystalograficzne: Rentgenografia strukturalna Neutronografia
Metody termochemiczne i fizykochemiczne: Kalorymetria Pomiar momentów dipolowych Badania kinetyczne reakcji chemicznych, w których dochodzi do zrywania i powstawania wiązań wodorowych.
Metody teoretyczne: