W latach 1965–1973 studiował etnologię, religioznawstwo i indologię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Fryburskiego w Szwajcarii. Od maja do listopada 1968 prowadził badania etnologiczne i religioznawcze wśród ludu Bakerebe na wyspie Bukerebe w Tanzanii. 5 lutego 1971 uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy pt. Zur Geschichte des Herrscher-Klans Abasiranga auf der Insel Bukerebe (Tanzania) bis 1895 na Uniwersytecie Fryburskim. Od lutego do czerwca 1971 kontynuował studia na Uniwersytecie Londyńskim (School of Oriental and African Studies). 5 lipca 1973 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Die Regenriten auf der Insel Bukerebe (Tanzania) na Uniwersytecie Fryburskim. W 1973 podjął pracę na stanowisku starszego asystenta w Katedrze Historii i Etnologii Religii na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1974–1975 prowadził wykłady w Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1976 podjął pracę na stanowisku adiunkta w Katedrze Historii i Etnologii Religii na Wydziale Teologicznym KUL. 26 maja 1983 Rada Wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego teologii w zakresie historii i etnologii religii na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej pt.