Przyczyniała się do tego również jego działalność jako przewodniczącego Izby Gmin, gdzie bronił niepopularnej i represyjnej polityki ministra spraw wewnętrznych lorda Sidmoutha, zwłaszcza po maskarze Peterloo. Castlereagh bronił (razem z Sidmouthem i premierem, lordem Liverpoolem) ustaw zabraniających radykalnych wieców. Bronił też rządowego pomysłu zwiększania ceł i podatków. Powodowało to, że lord Castlereagh był wygwizdywany ilekroć pokazywał się na ulicy.
Śmierć thumb|Samobójstwo lorda Londonderry W 1821 zmarł ojciec Castlereagha. Lord odziedziczył tytuł 2. markiza Londonderry. Ponieważ tytuł ten był kreowany w parostwie Irlandii, nowy markiz nie miał prawa do zasiadania w brytyjskiej Izbie Lordów. Pozostał więc w Izbie Gmin, reprezentując od 1821 okręg wyborczy Orford.
W tym czasie zaczął zdradzać objawy paranoi. 8 sierpnia 1822 roku na audiencji u Jerzego IV powiedział królowi, że padł ofiarą szantażu. Jestem oskarżony o takie same przestępstwo jak biskup Clogher – powiedział (biskup Clogher, Percy Jocelyn, został przyłapany z opuszczonymi spodniami na tyłach domu publicznego w towarzystwie młodego oficera). Król podobno polecił Londonderry’emu wizytę u lekarza.