Według "Raportu Christy'ego": Niewolnictwo, jako zjawisko zdefiniowane w Konwencji Antyniewolniczej, nie występowało w Liberii. Transporty robotników do Fernando Po oraz Gabonu mogły zostać uznane za działania mające na celu zniewolenie, z powodu sposobu ich przeprowadzania. Osoby sprawujące oficjalne stanowiska nielegalnie uczestniczyły w procederze rekrutacyjnym z użyciem Sił Pogranicznych Liberii. Nie tylko rząd Liberii czerpał opłaty z przymusowej pracy, ale zamieszane były także firmy zewnętrzne (vide Firestone).
Ze względu na zarzuty, zarówno King, jak i wiceprezydent Yancy podali się do dymisji, chcąc uniknąć impeachmentu oraz procesu.
Po rezygnacji King zrezygnował z działalności politycznej i zajął się uprawą kauczukowców na prywatnej plantacji. W latach 40. XX wieku, za czasów prezydentury Williama Tubmana, odzyskał dobre imię i był szanowanym mężem stanu, zajmującym wiele funkcji publicznych. W 1947 został liberyjskim ministrem pełnomocnym w Waszyngtonie, a później pierwszym przedstawicielem Liberii w Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1952 roku definitywnie wycofał się z polityki. Był aktywnym członkiem Kościoła episkopalnego oraz masonem. Zmarł 4 września 1961 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Liberyjscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Politycy Prawdziwej Partii Wigów Kategoria:Prezydenci Liberii Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Ludzie urodzeni w Monrovii