Wysiłek w czasie i po wojnie spowodował wyraźne zmęczenie organizmu. Dla odpoczynku wyjechała więc w 1869 r. do Szwajcarii, gdzie zapoznała się z pracami Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, organizacji założonej w 1863 w Genewie. Włączyła się w prace MCK biorąc udział w działaniach podczas wojny francusko-pruskiej lat 1870-1871.
W 1873 roku Clara Barton wróciła do Stanów Zjednoczonych. W 1877 r., w przeddzień wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej zaczęła przekonywać społeczeństwo USA do włączenia się w prace MCK, co zaowocowało powołaniem do życia ARC w roku 1881. Była pierwszym prezesem organizacji do 1904 r. W tym też czasie optowała za tym, by rząd USA ratyfikował konwencje genewskie co nastąpiło w 1882 r.
Stojąc na czele ARC uznała, że Czerwony Krzyż winien pomagać nie tylko ofiarom wojen. Przeprowadziła ustawę o pomocy dla ofiar klęsk żywiołowych i wspomogła ofiary powodzi w Johnstown w Pensylwanii w 1889 oraz wielkiego głodu w Rosji i USA w latach 1891 i 1896.
Napisała szereg książek o organizacji Czerwonego Krzyża, a po przejściu na emeryturę założyła Krajową