2 krok: ułożenie ilorazów w kolejności malejącej (w nawiasach komitet): (A) – 720 (C) – 467 (A) – 360 (B) – 313 (A) – 240 (C) – 233,5 (A) – 180 (B) – 156,5
Zbliżenie idealnej proporcjonalności Doskonała proporcjonalność nie zawsze jest możliwa. Metody reprezentacji proporcjonalnej podchodzą do jej przybliżenia na różne sposoby, które implikują różne koncepcje nieproporcjonalności. Metoda D’Hondta minimalizuje największy współczynnik korzyści,
gdzie: – współczynnik korzyści komitetu – udział mandatów udzielonych do komitetu – udział głosów oddanych na komitet w wyborach, . Metoda D’Hondta dzieli głosy na dokładnie proporcjonalnie reprezentowane i niereprezentowane, minimalizując udział niereprezentowanych głosów . Niereprezentowany udział głosów komitetu jest .
Przy minimalizacji ogólnej liczby niereprezentowanych głosów metoda D’Hondta bierze pod uwagę tylko największy współczynnik korzyści. Jeśli do oceny proporcjonalności stosuje się współczynnik korzyści, wynika to z tego że metoda D’Hondta faworyzuje duże ugrupowania w większym stopniu niż druga spośród najpopularniejszych metod przeliczania głosów – metoda Sainte-Laguë.