Pod koniec wojny, w kwietniu 1945, odżyła myśl wybudowania kaplicy na Osiedlu. Prezesem Komitetu Budowy Kaplicy został sekretarz PPR towarzysz Dyjak. Honorowym Prezesem Komitetu został ks. dziekan Michał Nawalny, którego zastąpił niebawem ks. Karol Dobrzański, proboszcz z Rzochowa. Chociaż powołano Komitet Budowy Kaplicy, to jednak na placu przeznaczonym pod budowę nadal w piasku bawiły się dzieci. Budowy nie rozpoczęto. W tym stanie rzeczy ówczesny rządca diecezji infułat Stanisław Bulanda mianował ks. Karola Durlaka duszpasterzem mieszkańców Osiedla. Nie włączono go jednak do Komitetu Budowy Kaplicy.
Pod koniec 1945 staraniem mieszkańców Osiedla, stanęła kaplica. Pierwszą mszę odprawiono 24 grudnia 1945, była to pasterka.
Biskup tarnowski Jan Stepa mianował wówczas ks. Henryka Arczewskiego, wikariusza parafii katedralnej w Tarnowie, duszpasterzem na Osiedlu. Ks. Arczewski wyposażył kaplicę w ołtarze boczne, ławki i ambonę. 5 października 1946 biskup tarnowski Jan Stepa dokonał uroczystego aktu poświęcenia kaplicy i zezwolił na przeniesienie do niej Najświętszego Sakramentu z domu Sióstr Felicjanek.
Dnia 8 maja 1947 została erygowana nowa parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Pierwszym proboszczem parafii został ks. Henryk Arczewski.