Jego ostrożna taktyka była opisywana przez niego samego jako „dostrzeżenie-decyzja-atak-odejście”, co oznaczało: staraj się zawsze pierwszy zauważyć przeciwnika, przeprowadź błyskawiczną analizę szans, wykonaj atak i oddal się, aby ocenić sytuację.
Okres powojenny Po wzięciu do niewoli Amerykanie wydali Hartmanna, razem z pilotami z jego jednostki i obsługą naziemną Rosjanom. Była to konsekwencja porozumień jałtańskich, które przewidywały, iż lotnicy walczący ze Związkiem Radzieckim muszą być przekazani do tego kraju. Hartmann został oskarżony o zbrodnie wojenne (w szczególności o celowe strzelanie do ludności cywilnej) i poddany surowemu rygorowi więziennemu (był m.in. przetrzymywany w całkowitym odosobnieniu bez dostępu do światła). Mimo takiego traktowania, Hartmann nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, od których później odstąpiono. Bardziej subtelne kroki Rosjan, zmierzające do „nawrócenia” go na komunizm, nie przyniosły rezultatów. Zaoferowano mu także stanowisko we wschodnioniemieckim lotnictwie wojskowym, jednak i ta propozycja nie została przyjęta. W czasie długiego okresu przebywania w niewoli, zmarł jego trzyletni syn.