Dominik Rudnicki (ur. 28 lipca 1676 na Litwie, zm. 1 października 1739 w Warszawie) – polski poeta, jezuita.
Życiorys Uczył się w kolegiach jezuickich w Wilnie i Krożach. W Wilnie też ukończył studia. Był nauczycielem poetyki, prokuratorem prowincji i rektorem Łomży i Pułtusku, następnie zamieszkał w Warszawie. Był także kaznodzieją w Słucku i Warszawie.
Twórczość Pisał utwory religijne, często wzorował się na pieśniach ludowych, których był zbieraczem (jako pierwszy zapisał tekst pieśni Oj na hori ta j żenci żnut). Tworzył także panegiryki, utwory groteskowe, niewielkie komedie (intermedia) dla sceny jezuickiej. Pisał w języku polskim i po łacinie. Jest przedstawicielem poezji metafizycznej późnego baroku. Do jego utworów nawiązuje Józef Baka. Kilka jego rękopisów intermediów prozą przechowywano w zbiorach Biblioteki Narodowej, jednak część została zniszczona w czasie II wojny światowej.