mały|Obraz zarejestrowany przez gogle noktowizyjne
Noktowizor – urządzenie umożliwiające widzenie w półmroku (potrzebuje on niewielkiego natężenia światła do działania). Jest ono wykorzystywane przez wojsko lub oddziały paramilitarne, służby wywiadowcze, a także przez myśliwych do obserwacji otoczenia w nocy lub przy znikomym oświetleniu (np. w jaskiniach oraz ciemnych pomieszczeniach). Dzięki noktowizorom żołnierze są w stanie dostrzec swoich przeciwników bez używania dodatkowych źródeł światła.
Noktowizor został wynaleziony przez Johna Logiego Bairda w 1926 roku. Do dalszego jego rozwoju przyczyniły się prace V.K. Zworykina, który w 1933 zbudował pierwszy elektrooptyczny przetwornik obrazu. Zastosowanie noktowizora do nocnego transportu i obserwacji terenu notuje się od 1941, zaś do celowania podczas walki od 1945 (w obu przypadkach w armii niemieckiej).
Noktowizora nie należy mylić z termowizorem, który służy do wykrywania i obserwacji obiektów o temperaturze innej niż temperatura otoczenia oraz przedmiotów o tej samej temperaturze, ale różnej termoemisyjności.
Budowa i zasada działania mały|450px|Budowa wewnętrzna noktowizora AN/PVS-5C
Podstawowymi elementami noktowizora są: obiektyw wzmacniacz obrazu elektronika sterująca zasilanie okular lub ekran.