W bitwie pod Corrichie w hrabstwie Aberdeenshire George Gordon poniósł klęskę i zmarł na atak serca, gdy był prowadzony do niewoli (według legendy do otwartej wyprawy wojennej zamiast wojny podjazdowej, która by przyniosła większe korzyści, namówiła go jego żona, której jakaś czarownica przepowiedziała, że George będzie o zmroku odpoczywał w zamku Tolbooth w Aberdeen bez jednej rany na ciele, co też się stało). Zwłoki przewieziono do zamku Tolbooth, wypatroszono, zapeklowano w soli i napełniono ziołami i w maju 1563 „postawiono przed sądem” w Edynburgu, który za zdradę stanu skazał Gordona post mortem na powieszenie i poćwiartowanie. Wyrok wykonano, a fragmenty szczątków Gordona rozwieszono we wszystkich ważniejszych miastach szkockich. W 1565 Maria ułaskawiła Gordonów i zwróciła im tytuł earlów Huntly i część majątków. Syn byłego kanclerza, 5. hrabia Huntly, także George (zm. 1576), został jak ojciec kanclerzem Szkocji. Następny George Gordon, 6. hrabia (zm. 1636) wzniecił w 1589 katolicki bunt przeciwko królowi Jakubowi VI, potem w 1593 został pozbawiony tytułów i majątków za „konszachty z Hiszpanami i jezuitami”, ale w 1597 król mu przebaczył, zwrócił majątki i nadał mu nowe godności: markiza Huntly, earla Enzie i lorda Gordona of Badenoch. Prawnuk tego pierwszego margrabiego Huntly, również George (zm.