Zdjęcia podwodne wykonywał z powierzchni aparatem w skonstruowanej własnoręcznie wodoszczelnej obudowie, zaś prace płetwonurków obserwował z pokładu za pomocą rodzaju podwodnego peryskopu własnego wyrobu.

Odkrycia swe publikował w licznych artykułach i książkach, do dziś stanowiących najlepszą dokumentację rzymskich zabytków tego regionu. Wśród nich za najistotniejszą uznać można dwutomową pracę La trace du Rome dans le désert de Syrie. Le limes de Trajan à la conquête arabe. Recherches aériennes 1925-1932, Paris 1934)Przez pismo „Antiquity” uznana za „najważniejszy i najdonioślejszy wkład w niepisane dzieje imperium rzymskiego” (Z. Skrok: Archeologia podwodna, dz. cyt., s. 235).. Pozostałe ważniejsze publikacje to: Un grand port disparu – Tyr. Recherches aériennes et sous-marines 1934-1936, Paris 1939 Le limes de Chalcis. Organisation de la steppe en Haute Syrie romaine. Documents aériens et épigraphiques, Paris 1945 [wspólnie z o. René Mouterde] Sidon – aménagements antiques du port de Saïda. Étude aérienne, au sol et sous-marine 1940-1950, Beyrouth 1951 [wspólnie z Jeanem Lauffray]

Uwagi