thumb|200px|Insygnia grobowe Kazimierza III Wielkiego (fotografia), Muzeum Narodowe w Krakowie Insygnia grobowe Kazimierza III Wielkiego – insygnia: korona, berło, jabłko, ostrogi i pierścień, pochowane z osobą króla Kazimierza III Wielkiego do jego grobu.
Historia Data powstania regaliów jest niepewna, przypuszczalnie pochodzą one z połowy XIV wieku i były prywatnymi insygniami króla. Posłużono się nimi jako trumiennymi z powodu pośpiechu, jaki towarzyszył pogrzebowi Kazimierza III Wielkiego. Nie zdążono bowiem na czas przygotować nowych klejnotów na egzekwie, które w 1370 roku odbyły się zaledwie w kilka dni po śmierci monarchy.
Niedługo po śmierci Kazimierza Wielkiego miała miejsce kradzież insygniów z grobu władcy. Został o nią oskarżony podkanclerzy Janko z Czarnkowa, który miał zamiar przekazać je grupie przygotowującej zamach stanu w Wielkopolsce. Uważa się, że miały posłużyć w zastępstwie polskich regaliów koronacyjnych, które wówczas znajdowały się na Węgrzech na dworze Ludwika Andegaweńskiego, dziedziczącego koronę Polski po Kazimierzu Wielkim. Pozostałymi kandydatami do polskiego tronu byli dwaj wielkopolscy książęta, Kaźko Słupski (wnuk Kazimierza Wielkiego po kądzieli) lub Władysław Biały.