Stefan śpiewa „zapomnianą melodię”, prezes przypomina sobie recepturę i szczęśliwy akceptuje jednocześnie uczucie córki do niedawnego wroga. Usłyszawszy o zwolnieniu profesora, pensjonarki podejmują udane działania w celu uratowania jego posady w szkole. W ostatniej scenie wszyscy bohaterowie płyną kajakami, radośnie śpiewając „Ach, jak przyjemnie!”.
Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
Produkcja „Z Warszawy miałam wyjechać na wschód do Wołkowyska, gdzie miałam pracować w biurze. Ale na zwolnienie posady trzeba było trochę poczekać. Ponieważ było przez to sporo wolnego czasu, wraz z koleżankami ze szkoły Wysockiej zmówiłyśmy się na to statystowanie. Płacili nieźle i przez parę dni jeździłyśmy pod Warszawę, gdzie byłyśmy świadkami kręcenia wszystkich scen głównych”.– Stanisława Sobiech, statystka W pierwszej połowie 1938 grupa filmowców i producentów założyła spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „Omnia-Film” w celu realizacji komedii muzycznej Zapomniana melodia. Pierwsze informacje o rozpoczęciu tworzenia nowego projektu filmowego ukazały się w majowych numerach „Wiadomości Filmowych”, po czym nowe wieści pojawiły się również w tygodniku „Kino” i miesięczniku „Srebrny Ekran”. Reżyserami produkcji zostali Konrad Tom i Jan Fethke, za scenariusz odpowiadali Napoleon Sądek, Jan Fethke i Ludwik Starski.