Tacjan Syryjczyk, Tatianōs, łac. Tatianus (ur. ok. 130, zm. ok. 193) – chrześcijański pisarz greckojęzyczny i teolog pochodzący z Syrii.
Życie i twórczość Około roku 150 przyjął w Rzymie chrześcijaństwo. Podczas swojego pobytu w Wiecznym Mieście był uczniem Justyna Męczennika. Po jego śmierci porzucił gminę rzymską i około 172 r. wrócił na Wschód, gdzie przyłączył się do sekty enkratytów (gr. wstrzemięźliwi), którzy odrzucali małżeństwo oraz spożywanie mięsa i picie wina (używali tylko wody, nawet podczas Eucharystii). Działał w Syrii, Cylicji i PizydiiEpifaniusz z Salaminy, Haer. 46,1, por. .
Niektórzy autorzy dostrzegają w jego pismach ukrytą gnozę, charakterystyczną dla walentynianPor. A. Orbe, A propósito de Gen. 1.3 (fiat lux) en la exegesis de Taciano, „Gregorianum” 42 (1961), s. 401–433; . Według Klemensa Aleksandryjskiego i Orygenesa interpretował on zdanie z opisu stworzenia świata: niech stanie się światło (Rdz 1,3) jako pytanie, a nie jako wyraz boskiej władzy stwórczejKlemens Aleksandryjski, Eglogae propheticae 38,1, wyd. O. Stählin, L. Früchtel, U. Treu, Clemens Alexandrinus, Bd. III [GCS 17²], Berlin 1970, s. 148, 17–19.. Inni podkreślają w enkratyzmie tacjańskim spuściznę judeo-chrześcijańskąPor.