thumb|Mapa Szkocji przedstawiająca podział kraju na regiony Highlands i Lowlands thumb|250px|Inverness – główny ośrodek miejski w regionie Highlands Highlands (, , ) – rozległy, górzysty region w północno-zachodniej Szkocji, obejmujący Góry Kaledońskie i Grampiany.
Region należy do najrzadziej zaludnionych w Europie. Urozmaicony licznymi jeziorami, często przeciwstawiany jest nizinnej krainie Lowlands, leżącej na południu. Do regionu zalicza się czasem okoliczne wyspy, w tym Hebrydy (Zewnętrzne i Wewnętrzne), wyspy Arran oraz Bute. Jeszcze w późnym średniowieczu na terenie Highlands dominował celtycki język gaelicki, w przeciwieństwie do regionu Lowlands, gdzie dominującym językiem był germański lallans/lowland scots.
Historia Pierwsze ślady obecności na tym obszarze ludów celtyckich, w tym Piktów, sięgają 500 roku p.n.e. W II wieku Rzymianie usiłowali podbić region, ale bez powodzenia, Szkocja od początku opierała się najazdom z południa. Począwszy od IV wieku rywalizowali tu ze sobą Piktowie i Szkoci. Szkoci wprowadzili język gaelski (gaelicki), natomiast Piktowie pozostawali liczne zabytki archeologiczne, przede wszystkim bloki kamienne zdobione rytami.