Wkraplacz to naczynie laboratoryjne, które służy do precyzyjnego dozowania ciekłych substancji, zazwyczaj substratów do prowadzonej w kolbie reakcji chemicznej.
right|Wkraplacz cylindryczny z wyrównaniem ciśnienia
Typowy wkraplacz składa się z naczynia o kształcie cylindrycznym, stożkowym lub gruszkowym, które posiada z jednej strony szlif żeński, zaś z drugiej strony nóżkę z kranikiem i szlifem męskim.
W większości wkraplaczy występuje też cienka rurka łącząca nóżkę z naczyniem. Zadaniem tej rurki jest zapewnienie wyrównywania ciśnienia w trakcie wkraplania, co umożliwia wkraplanie przy zamkniętym górnym otworze. Rurka ta jest szczególnie ważna, gdy prowadzi się reakcje w atmosferze gazu obojętnego lub pod innym ciśnieniem niż atmosferyczne.
Niektóre rodzaje wkraplaczy posiadają też przybliżoną skalę objętości, która zazwyczaj jest narysowana "do góry nogami" po to, aby umożliwiać obserwację tempa wkraplania. Innym "wynalazkiem" stosowanym czasem we wkraplaczach jest też wewnętrzna rurka w nóżce, wystająca nieco poza dolną krawędź szlifu męskiego. Służy ona do zapewniania wkraplania bezpośrednio do zawartości kolbki, gdyż przy braku tej rurki krople mają tendencję do spływania po ściankach wewnętrznych.