Wiosną 1945 z polecenia mjr. Łukasza Cieplińskiego, działającego w sztabie krakowskiej „NIE”, zorganizował i prowadził wspólnie z ppor. Ludwikiem Kubikiem punkty przerzutowe dla zagrożonych aresztowaniem żołnierzy i oficerów AK z Rzeszowszczyzny, ewakuujących się na Ziemie Zachodnie. Od września 1945 w krakowskich strukturach WiN - łącznik w Zarządzie Okręgu Krakowskiego, a od stycznia 1946 kierownikiem łączności wewnętrznej Obszaru Południowego. Obsługiwał punkty pocztowe dla kurierów z Okręgów wchodzących w skład Obszaru, odbierał i przekazywał przesyłki organizacyjne, zapewniał łączność między członkami Zarządu Obszaru, przewoził materiały konspiracyjne do Rzeszowa, Wrocławia i Jeleniej Góry, udostępniał mjr. Cieplińskiemu swoje mieszkanie na odprawy i spotkania organizacyjne. 21 czerwca 1946. został aresztowany w zasadzce urządzonej przez UB w kościele Kapucynów w Krakowie na punkcie kontaktowym przeznaczonym dla kurierów z Okręgu Jelenia Góra WiN, rozbitego przez dolnośląskie UB kilkanaście dni wcześniej. Częściowo zdekonspirowany, podczas przesłuchania przyznał się do roli łącznika. Chcąc uprzedzić możliwe postępy śledztwa, zgodził się podpisać zobowiązanie do współpracy agenturalnej z UB.