Do terenowego określenia potencjału redoks (przede wszystkim w przypadkach słabo widocznej barwy) mogą służyć odczynniki: roztwór K3Fe(III)(CN)6 lub 0,2% roztwór α,α-dipirydylu w 10% kwasie octowym.
Na podstawie barw redukcyjnych wyróżnia się następujące formy oglejenia: plamiste - charakteryzujące się występowaniem sporadycznych plam na tle zasadniczej barwy gleby. Występuje zazwyczaj w górnej części gleby spowodowane okresowym stagnowaniem wód opadowych lub roztopowych lub intensywnym rozkładem materii organicznej (np. korzeni, obornika) przy niewystarczającym dopływie tlenu. zaciekowe - najczęściej powstaje w glebach zwięzłych wzdłuż kanałów pokorzeniowych, pionowych spękań lub ścian agregatów glebowych którędy woda opadowa wpływa w głąb gleby i uwidacznia się w postaci pionowych smug i zacieków. marmurkowate - jest efektem dalszego rozwoju oglejenia plamistego i zaciekowego, gdzie plamy i zacieki łączą się ze sobą. Powstaje przy dłuższym stagnowaniu wody opadowej i mówi o okresowo wadliwych warunkach powietrzno-wodnych dla roślin (obniżeniu urodzajności i przez to klasy bonitacyjnej). strefowe - kolejny etap rozwoju oglejenia odgórnego, gdzie w całym poziomie glebowym zdecydowanie dominują barwy glejowe nad barwami tła.