Hillel, zwany Starszym lub Babilończykiem (ur. około 70 p.n.e., zm. około 10) – żydowski uczony, wpływowy autorytet prawny. Przewodniczący sanhedrynu i nasi, przywódca faryzeuszy.
Stworzył własną szkołę interpretacyjną, przeciwstawianą szkole współczesnego mu Szammaja StarszegoPaul Johnson, Historia Żydów, Kraków 2004, s. 133., z którym tworzy ostatnią zugot.
Życiorys Prawdopodobnie wywodził się z diaspory babilońskiejPaul Johnson..., s. 133, 134. i urodził się w Babilonii. Według tradycyjnych przekazów, od strony matki pochodził z rodu Dawida, a od strony ojca z plemienia Beniamina.
Przed przybyciem do Palestyny studiował na babilońskich akademiach talmudycznych, gdzie przyjął zasadę badania przede wszystkim Prawa Pisanego. Po przybyciu do Palestyny jego doktryna zakładała powiązanie Prawa Pisanego z Prawem Ustnym, opracował w tym celu „siedem reguł Hillela”. Jego szkoła prezentowała łagodniejsze podejście do Tory niż doktryny innych uczonych. Ostatecznie judaizm przyjął właśnie wykładnię Hillela za obowiązującą. Późniejsza tradycja przypisuje to wyrokowi głosu z nieba ().
Osoba Hillela obrosła w liczne anegdoty, w których podkreśla się jego łagodność. Był sławnym aforystą.