Od czasu bitwy pod Wiedniem był w najbliższym kręgu zaufania króla Jana III Sobieskiego. Dzięki jego protekcji, Michał Florian awansował do grona zaufanych ludzi monarchy, otrzymując liczne urzędy i nadania ziemskie. Jego małżeństwa z członkiniami senatorskich rodów oraz liczne potomstwo ugruntowały pozycję rodu.
Rzewuscy w XVIII wieku Ród Rzewuskich osiągnął szczyt swojej potęgi w XVIII wieku.
Potomkowie Michała Floriana utrzymali i pomnożyli jego dorobek. Stanisław Mateusz Rzewuski, syn Michała Floriana, zyskał sławę jako wojewoda bełski i hetman wielki koronny, czyli de facto druga osoba w państwie. Mimo że jego kariera zaczęła się stosunkowo późno, był jednym z najbardziej wpływowych magnatów swojego czasu. Jego działalność polityczna była związana z lojalnością wobec króla Augusta II Mocnego, co przyniosło mu liczne urzędy i nadania majątkowe, znacznie przewyższające wartość dóbr posiadanych przez jego ojca.
Rzewuscy, choć byli silnie związani z dworem królewskim, zawsze dbali o swoją niezależność polityczną, podkreślając swoją sarmacką tożsamość i obronę tradycyjnych wartości szlacheckich, takich jak równość szlachecka, wolność elekcji oraz zasada liberum veto.
Pod koniec XVIII wieku ród Rzewuskich był już trwale zakorzeniony w najwyższych warstwach magnaterii.