Dom pasywny pozwala obniżyć koszty eksploatacji związane z ogrzewaniem o 80%, a według niektórych analiz nawet dziesięciokrotnie w porównaniu do budynków tradycyjnych. Różnica w kosztach inwestycyjnych zwraca się średnio po 8–10 latach użytkowania budynku. W ujęciu długoterminowym inwestycję uznaje się za ekonomicznie uzasadnioną, gdy suma kosztów budowy i 30-letniej eksploatacji jest równa lub niższa od kosztów utrzymania tradycyjnego obiektu.
Budownictwo pasywne w Polsce thumb|Pierwsza pasywna hala sportowa w Polsce (Słomniki, województwo małopolskie) Pierwszy certyfikowany budynek pasywny w Polsce (i w Europie Środkowo-Wschodniej) wzniesiono w Smolcu pod Wrocławiem na podstawie projektu Ludwiki i Miłosza Lipińskich. Jego budowę ukończono w latach 2006/2007 i uzyskał on certyfikaty Instytutu Domów Pasywnych w Darmstadt. Z kolei w 2011 roku w Słomnikach w województwie małopolskim oddano do użytku pierwszą w Polsce halę sportową wybudowaną w tym standardzie.
Rozwojowi standardu sprzyjał uruchomiony w 2013 roku program dopłat Narodowego Funduszu