Inne problemy to szkodliwe dla człowieka promieniowanie słoneczne i kosmiczne oraz niekorzystne efekty długotrwałego przebywania ludzi w odosobnieniu i mikrograwitacji.
Pomimo ryzyka związanego z tym przedsięwzięciem, nie brakuje twierdzeń, iż jego realizacja jest możliwa, o ile znajdą się odpowiednie fundusze (rzędu 100 miliardów dolarów). Tego typu deklaracje padają systematycznie, niemniej brak na chwilę obecną (2025) jakichkolwiek w pełni sfinansowanych programów takiej podróży, ani rozwiązań problemów technicznych, takich jak np. konieczność wytracenia prędkości statku w czasie lądowania na Marsie.
Zarówno z powodu dbałości o zdrowie załogi, jak i ekonomikę paliwa, pożądane jest maksymalne skrócenie czasu wyprawy, co jest możliwe np. z wykorzystaniem manewru transferowego Hohmanna, gdy Ziemia i Mars znajdują się w jednej linii ze Słońcem. Taka sytuacja ma miejsce średnio co 26 miesięcy. Gdy uwzględnić dodatkowo ekscentryczność obu orbit oraz wpływ na nie innych ciał niebieskich (Księżyc), otrzymujemy minimalną odległość ok. 0,38 jednostki astronomicznej (w porównaniu do 0,68 j.a. w 2026) w cyklu ok. trzynastoletnim (ostatnio w 2018, następnie w 2035).