Jeśli dana osoba nie podjęła działań wynikających ze swoich zainteresowań i nie odczuwa z tego powodu cierpienia ani pogorszenia stanu zdrowia, uznaje się, że ma ona frotteurystyczne zainteresowania seksualne, ale nie cierpi na zaburzenie frotteurystyczne.
Według ICD-11 zaburzenie frotterystyczne (6D34) charakteryzuje się trwałym, ukierunkowanym i intensywnym wzorcem podniecenia seksualnego — przejawiającym się uporczywymi myślami, fantazjami, pobudkami lub zachowaniami seksualnymi — który obejmuje dotykanie lub ocieranie się o osobę, która nie wyraża na to zgody w zatłoczonych miejscach publicznych. Ponadto, aby można było rozpoznać zaburzenie frotterystyczne, osoba musiała działać zgodnie z tymi myślami, fantazjami lub pobudkami lub odczuwać w związku z nimi istotne klinicznie cierpienie. Zaburzenie frotterystyczne wyraźnie wyklucza konsensualne dotykanie lub ocieranie się, które występują za zgodą osoby lub osób zaangażowanych.