Zofia Sokolnicka była zjawiskiem takiej pracy, genialną i niestrudzona kapłanką ducha narodowego, oddającą się służbie dla ojczystej sprawy, jak tylko przez pokolenia jeden człowiek oddawać się może. Jej miłość ku sprawie narodu była tak potężna, tak wszechstronna i nieograniczona, jak kiedyś miłość ascetów ku Stwórcy Wszechrzeczy.

(…) z wielką, ciężką żegnamy ją żałością, tę wspaniałą, piękną, ofiarną, wielką Polkę

Już w latach trzydziestych XX wieku Zofia Sokolnicka została patronką 18 Poznańskiej Drużyny Harcerek. W latach 80. odradzająca się 18 Poznańska Drużyna Harcerek „Plemię Wielkiej Niedźwiedzicy”, jako spadkobierczyni i kontynuatorka tradycji przedwojennej Osiemnastki, postanowiła również obrać tę wielką Wielkopolankę na swoją patronkę.

Śmierć Zofia Sokolnicka umarła w południe 27 lutego 1927 roku w swoim mieszkaniu przy Ogrodowej. Jej postaci poświęcono całą pierwszą stronę Kuriera Poznańskiego wydanego następnego dnia. Nie ma podanej przyczyny śmierci, jest jedynie informacja, że z chorobą zmagała się od miesięcy, a w ciągu ostatnich tygodni jej stan znacznie się pogorszył. Została pochowana na dawnym cmentarzu świętomarcińskim. Później spoczęła na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan. Nie założyła rodziny.