Nâzım Hikmet Ran, znany jako Nâzım Hikmet, właściwie Mehmed Nâzım (ur. 20 listopada 1901 lub 15 stycznia 1902 w Salonikach, zm. 3 czerwca 1963 w Moskwie) – turecki poeta i dramaturg, członek Komunistycznej Partii Turcji przez wiele lat więziony w związku ze swoją aktywnością polityczną. Jeden z najlepiej znanych poza granicami swojego kraju tureckich pisarzy, jego utwory zostały przetłumaczone na wiele języków.
Życiorys Urodził się w Salonikach, gdzie jego ojciec, Hikmet Bej, pracował jako urzędnik konsularny. Od strony matki, Ayşe Celile Hanım, miał korzenie czerkieskie, serbskie, francuskie (hugenockie), niemieckie i polskie. Jego pradziadkami byli osmańscy marszałkowie Omer Pasza (1806–1871) i Mehmed Ali Pasza (1827–1878, urodzony w Magdeburgu), a także Konstanty Borzęcki (1826–1876), który pod nazwiskiem Mustafa Dżelaleddin-Pasza wszedł do historii jako generał armii osmańskiej oraz autor książki Les Turcs anciens et modernes (Turcy dawni i współcześni) z roku 1869, będącej jednym z pierwszych manifestów tureckiej myśli narodowejWedług niektórych źródeł Hikmet Ran wyłącznie się za potomka Borzęckiego podawał, por. .