Jest pochowany na moskiewskim Cmentarzu Nowodziewiczym.
Zakaz publikacji twórczości Hikmeta w Turcji został zniesiony w 1965. Pierwsze kompletne wydanie jego dzieł w oryginale wyszło w ośmiu tomach w latach 1965–1972 w Bułgarii, jedynym państwie bloku wschodniego zamieszkiwanym przez liczną (10% populacji) i oficjalnie uznawaną mniejszość turecką. W języku polskim poezja Hikmeta ukazywała się począwszy od lat 50. XX wieku głównie w tłumaczeniu Małgorzaty Łabęckiej-Koecherowej. Obywatelstwo tureckie przywrócono mu pośmiertnie w 2009.
Upamiętnienie napisał w 2001 roku oratorium pt. Nazım Oratoryosu, w których wykorzystał teksty poety i któremu utwór został dedykowany.
Jedna z moskiewskich bibliotek nosi imię Nâzıma Hikmeta.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Fundacja Kultury i Sztuki im. Nâzıma Hikmeta Portal biograficzny Nâzım'ın Hikâyesi (Historia Nâzıma) Nazım Hikmet czytający swój wiersz Kerem Gibi Artykuł Dariusza Zalegi o Hikmecie i jego wiersze w polskim tłumaczeniu