Danuta Bieńkowska (ur. 31 stycznia 1920 w Wilnie, zm. 20 sierpnia 1992 w Warszawie) – polska pisarka, autorka utworów dla młodzieży, eseistka, tłumaczka literatury rumuńskiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Adama Strzeszewskiego (1893–1972) i Ireny ze Steckiewiczów. Gimnazjum ukończyła w Poznaniu i w 1937 wstąpiła na Wydział Lekarski Uniwersytetu Poznańskiego.
Po wybuchu II wojny światowej znalazła się w Rumunii. Tam ukończyła studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Bukareszcie ze stopniem doktora i rozpoczęła praktykę na wsi mołdawskiej.
W latach 1946–1953 mieszkała we Wrocławiu. Debiutowała w 1946 jako autorka sztuki Krzysztof. W 1948 wyjechała do Paryża na kurs pediatrii społecznej, a po powrocie objęła stanowisko konsultanta przy projektowaniu żłobków, przedszkoli i szkół. Od 1954 mieszkała w Warszawie. W 1978 otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla młodzieży. Była też autorką książek o Rumunii, prezentujących kraj i jego historię: Rumunia od Trajana do demokracji ludowej (Warszawa 1953), Gwardia Archanioła (Warszawa 1960), Michał Waleczny (Katowice 1975).
Była drugą żoną Krzysztofa Macieja Bieńkowskiego h. Łada (1902–1973). Mieli córkę Ewę (ur.