Miedź (Cu, ) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych. Jest miękkim, kowalnym i ciągliwym metalem o bardzo wysokiej przewodności cieplnej i elektrycznej. Świeżo odsłonięta powierzchnia czystej miedzi ma różowopomarańczowy kolor, metal ten jest powszechnie wykorzystywany jako przewodnik ciepła i prądu elektrycznego, materiał konstrukcyjny i budowlany, jest składnikiem różnych stopów metali używanych w biżuterii, okuciach, monetach, tensometrach, termoparach i wielu innych.
Nazwa łacińska (a za nią w innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano miedź. Początkowo nazywano ją „metalem cypryjskim” (), a następnie . Ma 29 izotopów, z czego trwałe są dwa: Cu-63 i Cu-65.
Parlament Europejski uznał miedź jako surowiec o znaczeniu strategicznym z punktu widzenia transformacji ekologicznej i cyfrowej, a także zastosowań obronnych, lotniczych i kosmicznych.