W listopadzie 1923 roku wspólnie z Hitlerem wziął udział w nieudanym puczu monachijskim. Po puczu został aresztowany i zawieszony w szkole, w której dotychczas pracował jako nauczyciel. W okresie pobytu Hitlera w więzieniu i delegalizacji NSDAP wstąpił do DAP i został wybrany do parlamentu Bawarii w kwietniu 1924 roku. Wkrótce jednak pokłócił się z innymi członkami DAP i został wydalony z partii. W tym samym roku wystartował w wyborach do rady miasta Norymbergi i udało mu się zdobyć mandat. Podczas kadencji w radzie miasta zajmował się głównie atakowaniem urzędującego burmistrza Hermanna Luppego. Luppe pozywał go wielokrotnie, na ogół wygrywał procesy o zniesławienie, Streicher jednak traktował wystąpienia sądowe jako formę promocji swojej osoby. Wygłaszał długie przemowy polityczne, które były oklaskiwane przez licznie zbierających się na sali sądowej zwolenników nazistów.
4 marca 1925 roku, po reaktywacji NSDAP, został mianowany Gauleiterem (regionalnym przywódcą) NSDAP we Frankonii. W 1932 roku został wybrany do Reichstagu z listy NSDAP.