W 1939 r. powołano specjalną komisję, która miała badać nieprawidłowości i korupcję podczas rządów Streichera we Frankonii. Komisja stwierdziła liczne przestępstwa. Oprócz kradzieży mienia żydowskiego zwrócono uwagę na pobicia oponentów politycznych i skandale seksualne (zatrudniał swoje kochanki w urzędach i opłacał je ze środków publicznych). Komisja rekomendowała zawieszenie Streichera. Hitler zachował jednak słabość do swojego poplecznika i pozwolił mu zachować stanowisko. Po wybuchu II wojny światowej Streicher popełnił jednak błąd: w jednym z przemówień skrytykował niemieckie siły zbrojne. Hitler zmienił zdanie, zgodził się na powołanie trybunału partyjnego. Trybunał zdecydował o odebraniu Streicherowi władzy. W praktyce Streicher stracił więc władzę i wpływy w partii, jednakże po interwencji Hitlera nominalnie nadal pozostał gauleiterem i redaktorem naczelnym pisma „Der Stürmer”. Wydano również zakaz opuszczania majątku pod Norymbergą. Streicher był więc w swoistym areszcie domowym i został w ten sposób całkowicie wykluczony z polityki.
Do końca wojny przebywał w swoim majątku pod Norymbergą, nie biorąc żadnego udziału w polityce.
„Der Stürmer”
Pismo „Der Stürmer”, wydane po raz pierwszy 20 kwietnia 1923 roku, osiągnęło w okresie swojego największego rozwoju w 1938 r.