Najpopularniejszy stał się cykl rymowanych książeczek o przygodach ptaków: O wróbelku Elemelku. W beztroskich, pełnych humoru opowieściach o doświadczeniach dzieci i uosabiających je zwierząt pouczała odbiorców w umiarkowany, życzliwy sposób. Podkreślała rolę przyjaźni i współdziałania, dbała o kształtowanie postaw prospołecznych. Tworzyła literaturę o charakterze okolicznościowym, stylizowaną według dziecięcych upodobań. Poczytność książeczek sprawiła, że poszczególne utwory miały po kilka wydań, były też tłumaczone na wiele języków.
W 1984 otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży.
Pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera a-4-19).
Utwory dla dzieci Bajka o pierwszym rogaliku (1958) Barabule (1965) Chrząszcz w trzcinie (1988) Ciemno czy jasno? (1966) Cykl Elemelka (bajki wierszem): O wróbelku Elemelku (1955), Wróbelek Elemelek i jego przyjaciele (1962), Psoty i kłopoty wróbelka Elemelka (1972).