Nazewnictwo izomerii typu E-Z Istnieją dwie (równoległe) konwencje nazewnicze tego rodzaju izomerii – cis-trans oraz E-Z: Forma cis istnieje, gdy dwa identyczne podstawniki znajdują się po tej samej stronie płaszczyzny wiązania podwójnego lub pierścienia. Forma trans istnieje, gdy dwa wcześniej wspomniane podstawniki znajdują się po przeciwnych stronach względem płaszczyzny przechodzącej wzdłuż wiązania wielokrotnego lub pierścienia.
Jak widać, jeżeli nie ma dwóch identycznych podstawników przy podwójnym wiązaniu (lub pierścieniu), system cis-trans nie daje możliwości jednoznacznego nazwania konfiguracji, dlatego stworzono system E-Z, opierający się na regułach wagi podstawników Cahna-Ingolda-Preloga: O formie E (niem. entgegen, naprzeciw) mówi się, gdy dwa podstawniki o większej wadze znajdują się po przeciwnych stronach względem płaszczyzny przechodzącej wzdłuż wiązania wielokrotnego lub pierścienia. O formie Z (niem. zusammen, razem) mówi się, gdy wcześniej wspomniane podstawniki znajdują się po tej samej stronie płaszczyzny wiązania podwójnego lub pierścienia.
thumb|center|Izomeria trans-cis w układach z wiązaniem podwójnym i cyklicznych