i usunął z rządu ekonomistów chicagowskich, a kilku ekonomistów oskarżonych zostało o oszustwa finansoweNaomi Klein: “Doktryna Szoku”. Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza S.A 2009, s. 109–115.. Gospodarkę udało się uratować, gdyż przed prywatyzacją uratowano Codelco, które zapewniało Chile 85% przychodów z eksportuJose Pinera, _Wealth Through Ownership: Creating Property Rights in Chilean Meaning, “Cato International Jurnal” 24, nr 3, jesień 2004, s. 296.. Dzięki temu udało się w połowie otrzymać ponowny wzrost gospodarczy.
Choć już w 1973 roku krótko po zamachu stanu niektóre regiony znalazły się w rękach partyzanckich (np. Neltume, gdzie z wojskiem starł się 80-osobowy oddział opozycji.)Neltume en la memoria, La Nación., to dopiero w latach 80. na skutek niezadowolenia z rządów Pinocheta doszło do wybuchu regularnych walk partyzanckich. Do walk z reżimem stanął Front Patriotyczny Manuela Rodrígueza. Do rozbicia partyzantki rząd wykorzystał wojsko stosujące brutalne metody, tj. tortury. Partyzanci dopuścili się kolejnych ataków u progu transformacji ustrojowej, przez co przez początkowy okres demokracji niektórzy z uczestników walk byli w dalszym ciągu ścigani przez wymiar sprawiedliwości.