Villa Grimaldi – kompleks budynków używanych jako miejsce przesłuchań i tortur więźniów politycznych przez chilijską paramilitarną policję DINA w czasie dyktatury Augusto Pinocheta.
Historia thumb|Villa Grimaldi – tablice z nazwiskami ofiar Kompleks, położony w Peñalolén na przedmieściach Santiago, był używany w latach 1974–1978. W tym czasie przetrzymywano tam około 5 tysięcy więźniów, co najmniej 240 z nich zaginęło lub zostało zamordowanych przez DINA.
Według personelu zajmującego się Villą Grimaldi, posiadłość należała do bogatej rodziny, której córka została aresztowana przez armię, krótko po puczu w 1973 roku. Rodzina przekazała ziemie armii jako łapówkę, w zamian za wypuszczenie córki.
Villa Grimaldi była rozległą posiadłością, rozbudowaną wówczas, by mogła spełniać nowe funkcje. Pierwsi więźniowie przybyli w połowie 1974 roku. Jednakże pełną pojemność osiągnęła pod koniec roku. Latem 1975 roku Villa Grimaldi stała się centrum operacji MIB, któremu powierzono represjonowanie mieszkańców Santiago.