Kraj zamieszkany jest głównie przez ludy afrykańskie (w 2022 roku 99,6% ogółu) – w większości Szona, także Matabele (Ndebele). Status języka urzędowego ma 16 języków, w tym shona (ojczysty dla 80,9% ludności, 2022 r.), ndebele (11,5%) oraz angielski (0,3%). Język angielski znajduje się w powszechnym użyciu w edukacji, administracji publicznej, mediach oraz handlu, potrafi się nim posługiwać zdecydowana większość mieszkańców. Chrześcijanie stanowią ponad 80% społeczeństwa, nieco ponad połowa z nich przynależy do kościołów apostolskich.
Nazwa państwa pochodzi od królestwa , które istniało w XIII–XV wieku, oraz jego stolicy – Wielkiego Zimbabwe. W późniejszym czasie władzę nad tym terenem sprawowały królestwa Mutapa (XV–XVIII w.), Rozwi i ostatecznie Matabele (XIX w.). Pod koniec XIX wieku obszar został zajęty przez Brytyjczyków, którzy w 1923 roku ustanowili kolonię Rodezję Południową (w latach 1953–1963 część Federacji Rodezji i Niasy), w której wykształcił się system rządów białej mniejszości. Licząc na utrzymanie statusu quo, w 1965 roku rząd kolonii jednostronnie proklamował niepodległość kraju, który przyjął nazwę Rodezja. Wieloletnia izolacja na arenie międzynarodowej oraz wojna partyzancka ostatecznie doprowadziły do emancypacji ludności czarnoskórej i ustanowienia w 1980 roku państwa Zimbabwe.