Prawdopodobnie w 1936, po rozwiązaniu Korpusu Kadetów Nr 2, został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. W 1937 został przeniesiony do 13 pułku piechoty w Pułtusku na stanowisko zastępcy dowódcy Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 8 Dywizji Piechoty. W marcu 1939 był odkomenderowany z 13 pp na kurs.
Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. w walkach w rejonie Lwowa, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał najpierw w obozie w Starobielsku, gdzie podjął współpracę z NKWD, a następnie w Moskwie w więzieniu na Łubiance. Tam dostał zadanie rozpoznania nastrojów wśród jeńców pochodzenia białoruskiego. Przez dłuższy czas przebywał w tej samej celi z gen. Władysławem Andersem. Wkrótce NKWD przerzuciło go do Białegostoku, gdzie przebywał do wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w 1941 r.