Napoleon zdołał opanować sytuację, jednakże w momencie, gdy szyki pruskie zaczęły się cofać, a Francuzi zamierzali przeprowadzić ostateczne uderzenie na przeciwnika Gwardią, oddziały d’Erlona wkroczyły na pole bitwy, co skonfundowało Napoleona, który wziął je za pruskie posiłki. Spowodowane tym rozprzężenie w szykach francuskich, a także kolejne wycofanie sił d’Erlona wezwanych przez Neya, pozwoliło Prusakom na odwrót w kierunku Wavre, co umożliwiło im utrzymanie kontaktu z siłami angielskimi i walnie przyczyniło się do francuskiej porażki w bitwie pod Waterloo. Głównodowodzący wojskami pruskimi feldmarszałek Blücher omal nie dostał się do niewoli, gdy ubito pod nim konia w końcowym stadium bitwy, lecz żołnierze francuscy nie poznali go, a adiutanci wyprowadzili go na tyły wojsk.

Upamiętnienie Bitwa ta jest wymieniona na Łuku Triumfalnym w Paryżu.

Przypisy

Bibliografia J. Sutherland, Bitwy epoki napoleońskiej, Warszawa 2005, Oficyna Wyd. Alma-Press,

Kategoria:Bitwy w historii Niemiec Kategoria:Bitwy 100 dni Napoleona Kategoria:Bitwy zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu