Friedrich Carl von Savigny (ur. 21 lutego 1779 we Frankfurcie nad Menem, zm. 25 października 1861 w Berlinie) – niemiecki filozof i historyk prawa. Jeden z najbardziej szanowanych i wpływowych XIX-wiecznych prawników, minister ds. kodyfikacji, stworzył niemieckie prawo czekowe i wekslowe, czołowy przedstawiciel historycznej szkoły prawa, autor O powołaniu naszych czasów do ustawodawstwa i nauki prawa (1814).
Życiorys Młodość i studia Urodził się w rodzinie pochodzącej z Lotaryngii, której nazwisko pochodzi od zamku Savigny niedaleko Charmes, w dolinie Mozeli. Osierocony w wieku 13 lat, Savigny był wychowany przez opiekuna. W 1795 wstąpił na Uniwersytet w Marburgu, gdzie, nie ciesząc się dobrym stanem zdrowia, studiował pod kierunkiem profesorów Antona Bauera, jednego z najbardziej znanych pionierów reform niemieckiego prawa karnego, i , znanego z szerokiej wiedzy dotyczącej średniowiecznej jurysprudencji.