Juan Francisco Donoso Cortés, markiz de Valdegamas (ur. 6 maja 1809 w Valle de la Serena, zm. 3 maja 1853 w Paryżu) – hiszpański pisarz i dyplomata, przedstawiciel myśli konserwatywnej w Hiszpanii w XIX wieku. Autor Eseju o katolicyzmie, liberalizmie i socjalizmie (1851). Dowodzi w nim niemożności rozwiązania problemu ludzkiego przeznaczenia przez humanistyczne systemy filozoficzne i jednocześnie podkreśla zależność społecznego i politycznego zbawienia ludzkości od Kościoła katolickiego.
Życiorys Jego przodkiem był konkwistador Hernán CortésBotti, Alfonso (2006). „Donoso Cortés, Juan (1809–1853)”, in: Encyclopedia of Modern Christian Politics. Westport: Greenwood Press, p. 176.. Donoso Cortés urodził się w Valle de la Serena lub Valdegamas (Estremadura). W wieku 11 lat ukończył edukację w zakresie nauk humanistycznych i w następnym roku rozpoczął studiowanie prawa na uniwersytecie w Salamance. W wieku 16 lat trzymał tytuł licencjata przyznany przez uniwersytet w Sewilli. W dwa lata później został profesorem literatury w kolegium w CaceresNeill, Thomas Patrick (1951). „Donoso Cortés”, in: They Lived the Faith; Great Lay Leaders of Modern Times. Milwaukee: The Bruce Publishing Company, p. 244..