Stosunek do służby wojskowej (także: stosunek do powszechnego obowiązku obrony RP (Rzeczypospolitej Polskiej)) – wyrażenie prawne określające odniesienie obywatela polskiego podlegającego poborowi do czynnej służby wojskowej.
Termin uregulowany stosunek do służby wojskowej oznacza zwykle, że obywatel polski służył w wojsku, odbył obowiązkowe przeszkolenie wojskowe bądź przeszkolenie wojskowe studentów i Wojsko Polskie (jako instytucja) dalej nie rości sobie w stosunku do niego praw wynikających z obowiązku stawienia się do poboru lub na przeszkolenie.
Uregulowany stosunek do służby wojskowej może być jednym z warunków przyjęcia kandydata do pracy, zwłaszcza do tzw. służb mundurowych np. w policji lub straży granicznej.
Obywatel w zależności od stosunku do powszechnego obowiązku obrony RP może m.in.: (z określonego powodu) nie podlegać obowiązkowej służbie wojskowej podlegać kwalifikacji wojskowej być przeniesionym do rezerwy po odbyciu zasadniczej służby wojskowej być przeniesionym do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej.