mały|Plan fikcyjnego średniowiecznego dworu. Obszary w kolorze musztardy są częścią posiadłości ziemskiej, obszary zakreskowane częścią gleby Majątek ziemski, dobra, rzadziej folwark – rolne lub rolno-przemysłowe przedsiębiorstwo o dużej powierzchni (z reguły powyżej 50 hektarów gruntów ornych) stanowiące całość. W okresie feudalnym, głównie własność szlachecka, kościelna i królewskaPraca zbiorowa, Mała encyklopedia rolnicza, Warszawa 1964, s. 908..
Majątki ziemskie były w zasadzie samowystarczalne, choć z czasem ulegały specjalizacji produkcyjnej. Ośrodkiem majątku była siedziba właścicieli, zwanych dawniej dziedzicami lub panami. Siedzibą mógł być skromny, drewniany dwór, pałac lub zamek. Majątek ziemski miał własną księgę hipoteczną i był z reguły niepodzielny.
Od XIX wieku majątki ulegały parcelacji, co było związane z zachodzącymi zmianami ekonomicznymi, głównym powodem była utrata pańszczyznytj. przymusowej i darmowej pracy wykonywanej przez chłopówPraca zbiorowa, Mała encyklopedia rolnicza, Warszawa 1964, s. 528.. Właściciele dokonywali również częściowej parcelacji, zazwyczaj parcelowano część dóbr z gruntami gorszej jakości a uzyskane sumy inwestowano w resztę majątku lub przeznaczano na spłatę jego zadłużeniaPraca zbiorowa, Historia gospodarcza Polski XIX i XX wieku, Warszawa 1978, s.