Mianem neofitów określa się albo wszystkie kenofity („nowi przybysze”, sensu Meusel 1943), lub jedynie ich grupę – gatunki obce zadomowione na siedliskach naturalnych, czyli holoagriofy (neophyta sensu Thellung 1915). (kenophyta) – gatunki zawleczone od XVI w. epekofity (epoecophyta) – zadomowione na siedliskach synantropijnych (ruderalnych i segetalnych), np. bieluń dziędzierzawa, żółtlica drobnokwiatowa. agriofityDla tej grupy stosowane jest również pojęcie neoindigenophytes. (agriophyta) – zadomowione na siedliskach naturalnych i półnaturalnych. hemiagriofity (hemiagriophyta) – zadomowione na siedliskach półnaturalnych holoagriofity (holoagriophyta) – zadomowione na siedliskach naturalnych diafity (diaphyta) – niezadomowione trwale składniki flory efemerofity (ephemerophyta) – gatunki przejściowo zawlekane (przybłędy), np. bodziszek syberyjski, zapłonka żółta ergazjofigofity (ergasiophygophyta) – przejściowo dziczejące z uprawy, np. gorczyca sarepska. mieszańce synantropijne – taksony mieszańcowe z udziałem antropofitów, np. Epilobium ×interjectum (E. ciliatum × montanum, kenofit × apofit)