thumb|Popiersie Józefa Babickiego, Łódź ul. Przędzalniana Józef Czesław Babicki (ur. 20 sierpnia 1880 w Michałowicach, zm. 22 listopada 1952 w Łodzi) – polski teoretyk i praktyk pedagogiki.
Życiorys Studiował najpierw na Politechnice Lwowskiej, a następnie na tamtejszym Uniwersytecie. Po studiach mieszkał i pracował w Łomży i Łowiczu. Następnie pracował w Pruszkowskim Kompleksie Placówek Wychowawczych (1919–1925). Potem rozpoczął pracę w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej jako radca ministerialny. W 1926 założył związek zawodowy wychowawców. Po wojnie zamieszkał w Łodzi.
Poglądy Zajmował się problematyką wychowania zakładowego dzieci osieroconych, agresji wśród wychowanków oraz depresją anaklityczną. Był zwolennikiem psychologii Alfreda Adlera i na niej starał się wzorować swoje metody wychowawcze. Opracował następujący system opiekuńczo-wychowawczy: wychowawca – miał posiadać co najmniej średnie wykształcenie i skończony pomyślnie kurs przygotowawczy. Sam Babicki zajmował się przygotowaniem i prowadzeniem takich kursów. grupa wychowanków – za idealną Babicki uważał grupę o liczbie dzieci 9–10. Uważał, że maksymalna liczba dzieci na jednego wychowawcę nie może przekraczać 20. Ponadto był przeciwnikiem zakładów poprawczych.