Odbiór Według Grzegorza Głąba, antologia odniosła „niebywały” sukces komercyjny, gdyż jej nakład wyczerpał się w ciągu kilku dniGrzegorz Głąb (2017) „Strachy na Lachy?”: groza w kryminałach retro Marka Krajewskiego i Marcina Wrońskiego. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego. Seria Scripta Humana. T. 9 (2017), s. 225–238..

Antologię zrecenzował Paweł Dunin-Wąsowicz dla miesięcznika „Lampa”. Poziom opowiadań w zbiorze uznał za nierówny; za lepsze uznał Bezpańskiego psa Grina i Kotka Świetlickiego, a za ponadprzeciętne w zbiorze, Teczkę Glizdy... Harnego, Zapalniczkę Chmielewskiej (którą opisał jako „przeciętne opowiadanie ponadprzeciętnego autora”), Ostatnie śledztwo wywiadowcy Gościńskiego Grupińskiego („niezwykle sugestywne... absolutne zaskoczenie”), Samolot von Ribbentropa Pilipiuka oraz Diabła w strukturze Dukaja. Dwa ostatnie opowiadania uznał za najbardziej oryginalne i nietypowe w zbiorze – utwór Pilipiuka to historia alternatywna, a Dukaja – recenzja nieistniejącej książki („według wzorców Borgesa i Lema”).

Antologię zrecenzował Filip Łobodziński dla tygodnika „Newsweek Polska”. Za najlepszy utwór w zbiorze uznał Drogę przez las Shutego, a za warte wymienienia uznał też utwory Chmielewskiej, Grina, Świętlickiego, Ziemiańskiego i Dukaja.