kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego (1579–1587), kasztelan wileński. Podczas trzeciej elekcji (1587) protestował przeciw dokonaniu wyboru Zygmunta Wazy bez udziału Litwy, wkrótce jednak przechylił się na jego stronę. Jako starosta wohyński ufundował dwór królewski w Wohyniu.
W latach 50. XVI w., zapewne pod wpływem bliskiej współpracy z Mikołajem Radziwiłłem Czarnym a później Mikołajem Radziwiłłem Rudym zainteresował się sprawami religijnymi. Porzucił prawosławie dla protestantyzmu, zwolennik kalwinizmu, później braci polskich. W roku 1562 wyłożył środki na wydanie dwóch dzieł Szymona Budnego w języku ruskim: O opravdanii grešnago čeloveka pered Bogom oraz Katichisis to est nauka starodavnaja christianskaja.
Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II AugustaStatut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312..
Żoną Ostafiego była Teodora Sapieżanka córka wojewody nowogródzkiego Pawła Sapiehy ich jedyne dziecko córka Raina (Regina) poślubiła 14 maja 1570 Seweryna Bonera kasztelana krakowskiego.